Siyah değil, koyu siyah bir gökyüzü.. Yavaşça dans ede ede süzülen deniz, eşlik ediyor bu asil gökyüzüne. Mehtap ve deniz ve yıldızlar ve gökyüzü..
Buralarda yalnızca gecelere ait olur kainatın bu eşsiz manzaraları..
Hem dert hem derman ölü ruhta tek bedende.
Birşeyler eksik belli ki yüzü gülmüyor bu kefende.
Missem yine denizin ortasındaki kayacığı bulup oturmuş, kefenine sığmayacak bedenini ölçüp, biçiyordu. Omuzları çürütecek o kadar çok dert taşımıştı ki bu bedende.. Haklıydı; sığmazdı, sığamazdı ipek urganın şaheserini sonsuz boşluğa bırakacak kefene..

Doğduğundan bu yana istediği her şeyi yapmıştı. Fazla bir şey de istememişti zaten. Herkesin yaşadığı ortak dünyevi hayattan nefret ederdi. O hayatı yaşamamaya bakardı hep. Ne yazık ki bulduğu hayatın son basamağındaydı şu an. Fakat onda ne üzüntü ne gezer? Umutları vardı. Onları kısacık ömrüne sığdırabildiği için, onları gerçekleştirebildiği için mutluluktan ölüyordu neredeyse..

Missem,oturduğu kayacıktan kalkıp kulübesine doğru ilerledi. Yan taraftaki odunluktan birkaç çalı çırpı topladı ve ateş yaktı sahile karşı. Daha sonra annesini, babasını ve kardeşini kaleme aldığı kitabını getirdi. O kitabı yazdığından bu yana defalarca okumuştu. Okumaya devam edeceğini de biliyordu. Eski günlerdeki gibi olmasa da ailesiyle birlikte geçirmişti bu geceyi de..

Diğer günlerden farklı bir şekilde doğmuştu bugün güneş Missem' in üzerine. Kocaman gülümsüyordu. Bu gülümseyişe kim aldırmaz ki? Missem dün gecenin kalıntılarını bir çırpıda silkeledi kendisiyle birlikte. Yaktığı ateşin başucunda uyuyakalmıştı. Elindeki kitabı güzel bir tebessümle kulubesine götürdü. Kitaplığının en üst rafına itina ile yerleştirdi. Hmen karşıdaki boy aynasından kendisini seyretti. Elinde olmadan gülümsüyordu kendisine. Bugün güzel geçecekti, belliydi. Çiçeklerin hafif kokuları, kuşalrın güzel ezgileriyle geliyordu kulağına..

*****************
Sonsuz sıcaklığıyla tam tepeden gülümsüyordu güneş, doğaya. Sanki birşeyler anlatmak ister gibi yerinde duramıyordu. Diğer günlerden farklıydı, belli. Hazan mevsimlerini sadece aydınlatmanın burukluğundan eser kalmamıştı. Şimdi, baharı hem aydınlatıyor hem de sıcak gülümseyişiyle ısıtıyordu.

Bu eşsiz manzaraya kucağını açıp, sıkıca sarılan vadi, baharı yeşilliğiyle büyülüyordu. Arkasındaki tepede baharı müjdeleyen erguvanlar, çoktan tomurcuklanıp açmıştı bile. Peri masallarını aratmayacak toz pembe kokusunu doğaya salıvermişti. Biraz yamacında bulunan güzel güllere bırakacaktı yerini. Gonca güllerin filizlenip açmasını bekliyordu meraklı kelebekler. Bundandır ki tırtıllık dönemlerini büyük bir coşkunlukla geçirmişlerdi. Benzerini hemen daldan dala pır pır uçan, cik cik ötüşen baharın habercisi kuşlarda da görebiliriz.

Biraz ileride taşkın mı taşkın bir şelale karşılıyor bizi. Hafif meltem esintisine oranla fazla coşkun olsa gerek berrak suları. Vadinin karşı tepesindeki sık ağaçlı ormana kadar uzanıyor bu güzel şelalenin suları. Ormandaki yeni yetme ağaçları saran yeşil örtünün bağrından susamış bir ceylan çıkıveriyor. Adeta dans ede ede seken güzel gözlü ceylan, şelaleye doğru yaklaşıyor, yaklaşıyor ve kana kana içmeye başlıyor.

Tan yavaş yavaş ağarmaya çalışıyor. Yerini ne zaman geceye bırakacak diye bekleyen ateş böcekleri sabırsızlanıyorlar. Bu geceye asaletin hükmedeceği tatlı yelle akan şelalenin sularından belli. Öğle vaktinden bu yana sıcak güneşin güzelliğine doyamayan iki çift keklik, bal gibi tatlı şelaleye yaklaşıyorlar.

Alacakaranlığın muazzam renkleri akşamın asil siyahına bürünüyor. Bir sessizlik kaplıyor her yanı. Semadaki yıldızlar bir bir sonsuzluğa uzanan sahnelerine çıkıyor. Tanın doğuşundan batışına sergilenen bütün güzellikler, ertesi gün gülümseyecek olan güneşi beklemiyor anlaşılan. Gece ve gündüzü birbirine düşman etmiyorlar. Bu eşsiz, iki güzel manzarayı tek çerçevede birleştirmeye çalışıyorlar. Başarısız da sayılmazlar hani..