herkesin vardır sağda solda yaşadığı/duyduğu biçok hikayeleri..
eteğimizden dökelim diyorum bunları ..
iyi mi ediyorum bilmiyorum ama rezil olmayı qöze alanlara sözüm

şöyle ki ;

Yılların birinde Saraçoğlu Stat'ında, qişelerin önünde uzun kuyruğun ortalarındayız. Bilet kuyruğunda beklerken önümüzde 30-35 yaşlarında bi abimiz var. Derken bi velet, bu adamın (o kadar kişi arasından onu neden qözüne kestirdi diye hiç sormayın) yanına yaklaştı ve aralarında şööyle bi diyaloq qeçti:

Velet: Abi be...Abii Bilet param yok. Hadi para ver de, ben de maça qiriyim.
Adam: Olmaz.
Velet: Hadi yaa... Abi para ver de ben de maça giriyim. Fener''imizin maçını izliyim. (Duyqu sömürüsü başlıyoor)
Adam: Ya qit başımdan. Hem bu kadar kişi varken niye benden istiyorsunki?
Velet: Abi sen iyi birine benziyosun.
Adam: Hem parayı verince senin bileti alacağın ne malum?
Velet: Abi o zaman sen al bileti, ver bana.
Adam: Ya qit başımdan velet!
Velet: Abi nerede kaldı, DELİKANLI FENERLİLİK??
Adam: Ben ibne Fener'liyim. Hadi s. qit şimdi.
Velet: Hebehebe... (ve kapak olur kerata..)
birinci perde kapanır ve alkış başlar

Sonuç:
Normal şartlarda Delikanlılıkta manqalda kül bırakmayan Türk Erkeği'nin dünya qörüşü, bu qibi durumlarda paçayı kurtarma namına racona yakışmayan laflar edecek kadar da qeniştir. qep qeniş hemde