Utnapiştim (Ziusudra) Gılgameş'e Büyük Tufanı anlatır;

"Dünya henüz çok gençken ve insanlar henüz yaratılmamışken, yeryüzünde Tanrılar oturuyordu. O zamanlar iki tür Tanrı vardı; Üst Tanrılar-->ANUNAKİ ve onlara hizmet eden alt Tanrılar-->İGİGU...

Alt Tanrılar sonunda üst Tanrıların işini yapmaktan bıkıp isyan ettiler. Bunun üzerine üst Tanrılar toplantı yaparak, alt Tanrıların işlerini hafifletmek için İNSAN'ı yarattılar...

Bunun için bir miktar kili alarak iki figür yaptılar ve onlara yaşam üflediler. Ancak kil tek başına yeterli değildi... Bunun için Tanrılardan birini kurban ettiler. Bu yüzden insanlar Tanrısal kökenli olmalarına rağmen ölümlüdür.

İlk insan çifti Mana ve Lilith idi. Mana erkek, Lilith ise dişiydi. Fakat yaradılışları birbirine çok benziyordu. Mana, Lilith'e üst Tanrıların alt Tanrılara davrandığı gibi davranmak istedi. Fakat Lilith onun buyruğuna girmeyi reddedince, Mana onu kovdu.

Lilith gizlice Şeytan'la birlikte oluyordu. Şeytan o zamanlar ayın boynuzlu hükümdarıydı ve Lilith ona karşı özel bir ilgi duyuyordu. Cinsiyetinin sınırsız bir kudrete sahip olmadığını anlayan Mana, Lilith'in şehvetinin sonsuz olduğunu farketti ve ondan korkmaya başladı. Ve bir daha Lilith'i görmek istemedi. O andan itibaren Lilith yersiz-yurtsuz bir gezgin olarak dünyayı dolaşmaya başladı. Ölüm vakti geldiğinde kendini dişi bir şeytana dönüştürdü ve o zamandan beri ölümün habercisi olarak kabul edilir.

Mana tek başına kalmıştı ve kendini yalnız hissediyordu. Tanrılar sonunda ona adı "Yaşam Getiren" anlamına gelen HEVA'yı yarattılar. Bu defa herşey Mana'nın istediği şekilde olmuştu. Heva herşeyi ile ona tabi idi. Birçok çocuk doğurdu ve insan nesllinin devamını sağladı.

Zamanla insanların çoğu sadece kendileri için yaşayarak günlük hayatlarını sürdürüyor ve giderek daha fazla gürültü yapıyorlardı. Tanrı ENLİL, aceleyle bir toplantı düzenleyip, gürültücü insanları büyük bir tufanla ortadan kaldırmayı önerdi. Diğerleri de bu öneriyi kabul ettiler.

Benim babam Şurupak Kralı Urbar-Tutus ile Tanrı Ea arasında gayet sıkı bir dostluk bağları vardı. Büyük Tufan kararı bu Tanrı'yı yıktı. Ea'nın ağlayan sesini duydum. "Ziusudra henüz çok genç ve başına gelecekleri hak edecek hiçbir günah işlemedi. Ah Ziusudra duy sesimi! Şimdiye kadar gelmiş geçmiş en büyük sel baskını gelecek başınıza! Yapılacak olanlar şunlar: Yanına soylarını devam ettirebilmek için her canlıdan birkaç çift al, aileni al. İnsanlara, Tanrıların sana hınç beslediğini söyle. Bu yüzden buraları terk edeceğini düşünsünler."

Tufanın ne zaman kopacağını biliyordum çünkü Ea bana vaktini söylemişti. "Harekete geçme zamanı geldiğinde, gökyüzünde görülmemeleri imkansız olan alametler görülecek, normal olmayan olaylar olacak. Büyük Tufan ile Sümer ülkesi sular altında kalacak ve bundan sonra hiçbir şey bir zamanlar olduğu gibi olmayacak.."

Söylenilen gün geldi. Fırtına altı gece yedi gün devam etti. Tüm insan ırkından geriye sadece biz kalmıştık. Uzakta bir kıyı gördüm, gemiyi doğruca oraya sürdüm. Aslında ada gibi görünen Nisir dağıydı. Bugün bu dağa Tokma Dağ denir. Zağros Dağlarının doğusundadır. Tanrılar yaptıklarından pişman oldular. O zaman beni yaptıklarımdan ötürü kutlayıp, Tilmun'da yaşamama izin verdiler."

TİLMUN = Ölümün olmadığı mutlular adası....