Ayreon son iki albümünde de iyi bir başarı elde etmişti. Bu başarının üstüne aslında bu albümle biraz riske girmiş gibi... Albümde yine Ayreon tadı evet alıyorsunuz ve albümdeki değişiklikler kendine ayrı bir hava da katmış fakat bu değişiklikler hayranların hoşuna gider mi? –Sanmıyorum. Aslında bir bakıma Progressive de bu demek oluyor.
Zamanında “Universal Migrator” iki kısım olarak piyasa sürülmüştü. Albümdeki en iyi şey ise hikâye ve anlatımıydı. Şarkılardan “Sequencer” ile Mars’taki insana, daha da geriye yolculuk yapıyorduk. James Labrie, Mikael Akerfeldt, Devon Townsend, çok ünlü olmasa da Eric Clayton gibi isimlerle lezzetli vokaller ile “The Human Equation” güzel bir kurgu... E bunlar Ayreon ile olunca şahane de oluyor
Ama söz Ocak ayında piyasaya sürülen “01011001” (2’ye karşı fobileri var anladım :P ) isimli Ayreon albümüne gelince atmosfer biraz daha değişiyor. Vokaller çok çok fazla ve yer yer denge kurulamamış bile... Kuş bakışı olarak bakıldığında evet, güzel ama bazen ne söylediklerini, kim, nerede, neden diyor anlayamıyoruz bile. Ki Arjen dahil 17 vokal kullanılmış… Hangi birini ayırt edesin?!?
Riffler oldukça sert ve elektrogitar kullanılmış... Vokaller ağırlıklı olarak sert. Bu nedenle “Universal Migrator”’daki gibi bir hava yakalayamıyoruz. Ama “The Human Equation”’dan “Day Sixteen:Loser” benzeri tatlar alabilirsiniz. Sanırım bu nedenle albüme Progressive Rock’tan ziyade Progressive Metal denilebilir...
Albümde her şarkı birbiriyle eşdeğer… Aralarından seçim yapamıyorsunuz... “Age of Shadows” ve Hansi(Kürsch)’ün söylediği “River Of Time” haricinde diğer şarkılar arasında daha sonra aklına gelip de “Ben bunu dinleyeyim” diyebileceğiniz bir şarkı yok gibi...
Toparlarsak albüm yine insanı uzaya doğru yolculuğa çıkaran keyifli bir albüm. Müzikler güzel, enstrüman uyumu hoş, geçişler kaliteli... Vokaller ise kimi zaman melodilerle birleşmiş ve flüt - yaylı partisyonları oldukça güzel… 1.40 dakikalık olması da zaman açısından albümü tam kararında bir albüm haline getiriyor. Albüm kapağı da yine başarılı ve adeta bir filmi andırıyor. Enstrüman kullanımıyla kurgunun vurgulanması daha bir güzel ve Arjen’i yine tek geçerim
Biraz da şarkıları kurcalarsak;
Age Of Shadows: Vokallerin en iyi kullanıldığı şarkı bu şarkıdır ve albümdeki sertliği size haber vermek için iyi bir adım olmuş.
Comatose: Albümün zıttı bir şarkı sanki bu ve en orijinal kavramına yakın parça. Bayan vokaller + Jorn Lande.. Ve vokallerin yanı sıra yaylı parkisyon elektronik müziğin özelliğine özellik katıyor...
Liquid Eternity: Ayreon budur! Evet... Flüt + yaylılar + hammond uyumu çok harika. Sanırım uzun tutulmuş bir parça onun haricinde başka bir eksisi yok...
Connect The Dots: Teması sevinç-mutluluk olan bir şarkı gibi ve bana oldukça itici geldi.
Beneath The Waves: Adına aldanıp hevesle dinlediğim şarkı ki; “Demons And Wizards”’ın da böyle bir şarkısı vardı yanılmıyorsam. Artık şarkıdan pek beklentimin kalmadığı dört küsür dakikalarda canlanan rifflerin heyecanı ve Hansi’nin “Face The Facts” kısmı inanılmaz... Parçanın sonlarında kullanılan hammond yine başarılı…
New Born Race: Sevinç temalı diğer bir şarkı ki Hardcorevari olmuş… Hansi Kürsch ve Jorn Lande şarkıyı az da olsa dinlettiriyor...
Ride The Comet: Gaz bir parça ki albümde sadece iki tane gaz parça bulunduğunu söyleyebilirim. Bunlardan biri de bu şarkıdır.
Web Of Lies: Parçada Floor Jansen'in vokalleri var ve flütlü yaylı bir güzel bir parça.
The Fifth Extinction: Şarkının ortasında anlayamadığım bir solo var ama yine de emin adımlarla ilerleyen başka bir şarkı.
Waking Dreams: Kilisede yapılan ayin havası var ki; vokalde Jonas Renkse olunca daha bir yumuşak oluyor. Klavyede Tomas Bodin ile birleşen gitar solosunda (Arjen) basların birleşmesiyle huzur verici müzik...
The Truth Is Here: Keman + flüt gayet de Ayreon olmuş.
Unnatural Selection: Eevt gaz parçalardan bir diğeri de budur… Aksi bir giriş ve hızlılık... Hansi Kürsch, Jonas Renkse ve Jorn Lande'nin vokalde olmasıyla en güzel parçalardan biri ve klavye de göz ardı edilemeyecek kadar ilginç... Ve denge sanırım burada zorlanıyor.
River Of Time: Hansi ve albümdeki en muhteşem şarkı. Hatta Hansi+ Keman… Mutlaka dinlemelisiniz…
E=MC²: Aslında bu da az bir parça ama “Ride The Coment” kadar güzel değil... Vokalde dikkat çeken Flor Jansen...
The Sixth Extinction: Ben bu şarkıda dengeyi kuramadım. Uysal başlayıp sonradan sinirlenen bir parça... Riffler ilginç ve klavye - piyano sesleriyle müziği etkisine alıyor (Joost Van Den Broek). Daha sonra da yaylılarla birleşmiş gitar ile albüm bitiriliyor. Keman melodisi girdiği vakit tekrarlanan sözlerle şarkı bitiyor...
Albümdeki Vokaller:
Hansi Kürsch
Jorn Lande
Floor Jansen
Daniel Gildenlöw
Jonas Renkse
Simone Simons
Anneke Van Giersbergen
Tom Englund
Steve Lee
Bob Catley
Ty Tabor
Magali Luyten
Liselotte Hegt
Phideaux Xavier
Wudstik
Marjan Welman
Gitarlar:
Michael Romeo
Lori Linstruth
Klavyeler:
Derek Sherinian
Joost Van Der Broek
Tomas Bodin
Bateri:
Ed Warby
Diğer Enstrümanlar:
Jeroen Goossens (flüt)
Ben Mathot (keman)
David Faber (çello)
ve
Arjen Anthony Lucassen (her şey)
Taniquetil
Attention! You are currently viewing sitemap page!
We strongly suggest to look at original content
