1999 tarihli Overkill albümüdür. Bu albüm Türkiye'de yayınlandığında Türkiye'de en çok satılan Overkill albümü olmuştu. Bir sene öncesinde ''From Underground and Below'' albümünün ardından gelen turnede Türkiye'yi esgeçmeyen grubu canlı izleme fırsatı bulanlar büyük ihtimalle grubun sahnede verdiği gazla bir dahaki albümü kapıştılar.
Necroshine albümü albüm introsu gibi gözüken kirli gitar sesleriyle başlıyor ve devamında albüme ismini veren Necroshine adlı parçayla devam ediyor. Necroshine parçası müzik olmaktan öte, bir tür ''konserde çalınacak parça''olmuş. Ağır ve vurgulu ritmlerin içinde headbang ve pogonun damakta bıraktığı muhteşem bir tat var. Devamında gelen ve zaman zaman eski motorcuları anımsatan melodilere sahip parçaların hemen hemen hepsi aynı özelliğe sahip. Fakat sözler çok kopuk ve anlaşılmaz olmuş. Albümün yansıttığı bir tema da yok tam anlamıyla. Revelations'daki paranoya, 80 Cycles'daki dalga geçen havayla ya da My December'daki nefretle tamamen alakasız olmuş. Bunun yanında rifler çok 'antimelodik' ve bir parçayı dinlerken diğerini dinlediğinizi sanabiliyorsunuz.
Bobby''Blitz''Ellsworth'u n camlar indiren sesi albümde pek az kullanılmış. Onun yerine kaba saba vokaller yapıyor Blitz. Üstelik back vokaller de mixden pek nasibini almışa benzemiyor. Bir de basın slap tonu iyice abartılarak bastan demir, teneke sesleri çıkartılmış.
Albümü kaset olarak aldığınızda A bölümünde hiç solo olmadığını farkedeceksiniz. Bu da 4 şarkının tamamen sololardan mahrum kalması demek. Ben solosuz şarkılara pek dayanamam zaten hafiften terlerim önce daha sonra uykum gelmeye başlar. Fakat B bölümün hakkını vermek lazım. I am Fear'daki bas solosu ve Revelations'daki sololar özellikle.
nugo
Attention! You are currently viewing sitemap page!
We strongly suggest to look at original content
