Grubun tamamen 90’lı yıllardaki tarzına döneceğini ummaktaydım. Misal 97’de çıkardıkları “One Second” süper bir albümdü hatta aynı zamanda grubun seçeceği yolu bize gösteren en önemli albümdü.. Grubun geleceği için gayet umutlu olsam da taşıdığım korkular daha fazlaydı. Bu geçiş zamanı içinde birkaç iyi şey gerçekleşmiş olsa da korkularım da ne kadar haklı olduğum ortaya çıktı.. Yıllar sonra nihayet gerçek müziklerine geri döneceklerini, “Draconian Times” tadında bir albüm çıkaracaklarını açıklayınca “Paradise Lost”u daha bir merakla beklemeye başladım.. İlk zamanları gibi olmasa da nihayet kulağa “metal” gibi gelen bir şeyler yaptılar.
Tabi ki Paradise Lost’tan böylesine radikal bir değişim beklemek saflık olur ki bu albümde de grubun seçtiği “elektronik” tabanlı müzik yine karşımızda.. Oldukça ağır ve karanlık bir havaya sahip olan ve bizlere o süper “Forever Failure” şarkısinı hatırlatan “Don’t Belong” veya agresif gitar riffleri ve çok güzel bir piyano melodisine sahip olan ve inanılmaz depresif bir şarkı olan “Sun Fading”, albümün “metal” diyebileceğimiz şarkıları.. Elimizdeki albüm için “grubun en iyisi” demek zor tabi ama tarzını tamamen belli ettiği son üç albümün en iyisi diyebiliriz, insanı cidden tek seferde etkileyebilen şarkılara sahip ki beni oldukça memnun etti.. Albümde asıl dikkat çekici taraf ise şarkılar arasındaki farklılıklar; bazı şarkılar “Symbol of Life”taki gibi piyasaya yönelik ve çok basit olmuş.. Forever After’ı dinleyenler ne demek istediğimi anlayacaktır ama bu kesinlikle tüm albüm kötü demek değil tam tersine önceden de yazdığım gibi albüm gayet davetkar bir albüm ve çok çabuk etkisine alıyor.. Yani genel olarak elimizde oldukça iyi şarkılar var..
Asıl dikkatimi çeken, albümün kapak çalışması tamamen “eski” Paradise Lost’u hatırlatıyor;çok başarılı, depresif, karanlık ve üzgün.. Kesinlikle bir sanat şaheseri.. Albümün kayıt ve miksajına da bir göz atacak olursak; kusursuz, tertemiz bir kayıt hatta profesyonellikten daha öte bir şey var albümde..
Peki Paradise Lost döndü mü? Bunu tam olarak söyleyebilir miyiz bilmiyorum ama grup kesinlikle eski hayranları için oldukça fazla efor sarfetmiş. Albüm, ilk dönem Paradise Lost kitlesine hitap ederken yeni hayranlarını da kenara itmemiş ki grup açısından bakacak olursak oldukça akıllıca bir seçim. Son olarak şunu söyleyebilirim, eğer Paradise Lost’un elektro/gothic tarzından dolayı bir hayal kırıklığı taşıyorsanız içinizde bu albümü kesinlikle sizin için yapmışlar.. Bence uzun süredir yaptıkları en iyi albüm..
punk_d
Attention! You are currently viewing sitemap page!
We strongly suggest to look at original content
