İnsan hayatında bazı şeyler iz bırakır.Bazen öyle bırakır ki artık her hatıranızda o şeyi görmeye başlarsınız,o "şey" her yönüyle ayrı bir şeyler anlatmaya başlar size.İşte "The Gallery" böyle bir albüm.Anlatması zor biliyorum ama,hayatta iz bırakan albümlerden.Bana göre melodik,başka bir deyişle İsveç Death metalinin en büyük ismi Dark Tranquillity,bu başyapıtı 1995 yılında piyasaya sürdü.
Albüm Punish My Heaven adlı,Dark Tranquillity konserlerinin vazgeçilmezlerinden olan,o şaheser parça ile açılışını yapıyor ve bu noktada anlıyoruz ki albüm kafa kopartırken ağlatacak cinsten.Mikael Stanne ustanın inanılmaz sesi,brutal vokali öyle şekillere sokuyor ki ağzımız açık izliyoruz.Stanne böğürürken bile duygusal olabilen bir adam olarak akıllarımıza kazınıyor hemen.Albümdeki diğer şarkılara göre görece kısa olan "Silence and the firmenent withdrew" ve bunu takip eden Edenspring yaratıcılığın üst düzeyde olduğu harika eserler.Özellikle Edenspring'in başındaki baslara ve hemen ardından Stanne'nin o muhteşem çığlığına dikkat edin derim.Aniden bitiveren Edenspring'den sonra ağır riffleri ile "The Dividing Line" karşılıyor bizi. 5. şarkımız "The Gallery" albümde hatun vokalin kullanıldığı ilk şarkı.Bana göre albümde melodik yapısı en iyi oturmuş şarkılardan.Takip eden "The One Brooding War" ve "Midway Through Infinity" klasik birer DT şarkısı.Müthiş çığlıklar,müthiş gitar performansı kısaca kusursuz denebilir.Ancak hiçbirşey albümde 8. sıraya geldiğimizde yaşayacağımız muhteşem 4 dk ve 42 sn.'den daha iyi olamaz! Lethe albümden belki de en akılda kalan parça.Muhteşem melankolik bir giriş ve ardından harika gitar-davul kombinasyonu eşliğinde Mikael Stanne!Albümün zirve noktası Lethe'dir desek yanlış olmaz.Zaten Dark Tranquillity'nin en bilinen parçalarındandır.O derece ki DT suyu çıktığı gerekçesiyle konser playlistlerinden çıkardı parçayı. 9. şarkı olan "The Emptiness From Which I Fed"'e geldiğimizde öyle bir ruh hali içindeyiz ki,artık "ne olursa yer" konumunda dinleyicilere dönmüş durumdayız.Ancak DT boş durmuyor ve önümüze 3(aslında 2) şaheser daha bırakıveriyor."The Emptiness From Which I Fed"'de dinleyeceğiniz gitarlar emin olun bir death metal grubundan dinleyeceğiniz en muazzam gitarlar olacak.10. şarkı "Mine is the Grandeur..." albümün kapanış parçası "...Of Melancoholy Burning"'e giriş niteliğinde harika bir enstürmental,şüphesiz albümün en chill-out parçası.Albümde 11. parçaya geldiğimizde yine hatun vokallerle süslenmiş bir şaheser var önümüzde:"...Of Melancoholy Burning".Bir albüm ancak bu kadar güzel bitirilebilirdi...
The Gallery gerek müzikal açıdan,gerekse edebi açıdan kusursuz bir albüm.Death metal ile ilgilenen ilgilenmeyen herkesin arşivinde bulunmalı bence.Üstelik Dark Tranquillity sürekli aynı çizgide,kalitesini yitirmeden yoluna devam ediyor(bkz.son albüm Character).Herkes günün birinde tanışmalı bu grup ile...
Onur
Attention! You are currently viewing sitemap page!
We strongly suggest to look at original content
