2000 yilinda cikardiklari demo albüm 'Demo2000' ile ilk adimlarini atan grup 2002 de
bir başka demo 'Failed Generation' la isinma turlarini tamamlamişti. Artik taşlar yerine
oturmuş yeni albümün cikmasini beklerken yolda olan debut albümünün ne derece iyi olabileceğinin tahminlerini yürütmekteydim.
2003 senesine gelindiğinde beklenen albüm 'Ode To My Misery' firindan cikmiş, fakat kokusu
pek bi duyulamamişti grubun underground yapisindan dolayi. Beklentilerimden cok farkliydi bu albüm,
gene klavye yoktu ve melodic ritmler gitara kalmişti. Klavyenin kesinlikle bulunmasi gerektiğini düşünürken
gitarin bu eksikliği tamamladiğini albümü dinleyerek farketmem yeterli oldu. Finlandiyali olmasina rağmen
tamamiyle isveç melodic death metalinin yapi taşlarindan oluşan bu albüm grubun tarzinida
belirlemiş oldu. Albümde battery daha ön planda olduğunu sert vuruşlarindan ve agresif
tavirlarindan belli ediyor. Gitar ve bass detayli ritimlere yer vermemişti ancak atilan sololar
bunu unutturmaya yetiyordu. Melodiler karişikti, benim acimdan tam not alamamasinin sebebide
buydu zaten. Parcalarin hemen hemen hepsinde hizli rifflerden olusan sololara rastlamaniz
mümkün. Hayran kaldiğim scream vocal albümün en önemli kozu belkide. Sıkı gitar harmonilerinin
yanısıra ağır ritimleriylede dikkat çeken bu albüm olumlu tepkileri ve arkasinda duracak
kitleyi hakediyor. Giris parcasi 'Murder One' da batterynin sert vuruşlarini, melodinin
karişikliğini, vocalin mükemmelitesini hissedebiliyoruz. Yavaş ve vurgulu başlayan 'Deep Silent Dead'
harika clean gitar beraberliğinde gittikçe yükselen bir vocale sahip. Atilan sololarda cabası
'Forever Nothing' de tek düze baslayan melodinin pesinden, minimumdan maximuma yükselen battery
parcaya ap ayri bi tat katmiş. Vocalin kalitesi burdada kendini belli etmekte. Liriksel açıdan
basit sözlere yer veren grup, debut albümünün de tozunu atmasının faydalarini bundan sonra
yapacaklari işlerde görebileceklerini düşünüyorum. 2. albümlerinde umarim daha kaliteli
liriklere yer verilir. Albümden sonra bu adamlara bakis acim 'gelecegin Dark Tranquillity si'
olarak değişiverdi. Underground müzik piyasasindan bu derecede kaliteli vocale, tempoyu
hiç düşürmeyen battery e ve atilan harika sololarla neler başarabileceklerini gösteren
The Wake in peşini birakmamanizi ve dinlenmesi gerekli 'Ode To My Misery' gibi önemli bir
deneyimi kesinlikle edinmenizi tavsiye ediyorum.
peopLeshit
Attention! You are currently viewing sitemap page!
We strongly suggest to look at original content
