Death Metal'in kurucusu sayılan Death grubunun 1994 tarihli Symbolic albümü tam anlamıyla dinleyiciye istediğini veren bir albüm. Albümün genel yapısı parça trafikleri bakımından birbirlerine benzeyen parçalardan oluşuyor. Örneğin her şarkıyı iki bölüme ayırırsak, parçaların ortasına kadar 5 ya da 6 farklı riff çalınıyor. Parçaların tam ortasında sololar var ve sonra yine en başa dönülüyor ve soloya kadar çalınan kısımlar tekrar çalınıyor. Bu hemen hemen Symbolic albümündeki bütün parçlarda böyle. Ayrıca sololardaki oryantal havayıda bariz bir şekilde sezinleyebiliriz. İlk parça albümle aynı adı taşıyan Symbolic. Albümün en uzun ve en karışık şarkısı. Ne kadar uzun olursa olsun dinleyiciyi sıkmayan bir havası var. İkinci parça Zero Tolerance
ise bana göre Crystal Mountain ve Empty Words ile birlikte albümün en iyi parçaları. Albümde dikkatimi çeken bir nokta ise Chuck Shuldiner'ın Scream vokalinin sanki diğer albümlere göre daha anlaşılır ve üzerinde biraz daha çalışılmış olmasıydı. Parçalar da Death'İn önceki albümlerine göre daha da geliştirilmişti sanki. Zaman içinde Death Metal kavramı değişmelere uğrasa da bu türün özünü duyabileceğimiz gruplar Death ve Obituary'dir. Kıyıda köşede kalmış ve daha önce yayınlanmamış parçalar (varsa) dan başka bir daha Death grubunun yeni bir parçasını duyamayacağız ama bana göre Death albümleri bir ömür boyu dinlenebilecek albümler sınıfında. Sonuç olarak da Symbolic gerçekten sembolik bir albüm olma niteliğinde...
Mehmet Perdeci
Attention! You are currently viewing sitemap page!
We strongly suggest to look at original content
