Hız, heyecan, agresivite hepsi bu albümde mevcut. Horrorscope'un çıkış tarihi her ne kadar 1991 yılı olsada başarısı bu albümün bir türlü eskimesine izin vermedi. Albümü ilk dinlediğimde dumur olmuştum. Zira kusursuz gitar rifflerini ve o yorulmak bilmeyen davulcuları Sid Falck'i dinlerken insanın inanası gelmiyordu. Albümdeki bazı parçalara şöyle bir bakacak olursak : New Machine; tempo olarak albümün en ağır parçası olmasına rağmen sözler ve parça gidişatı bakımından oldukça iyi. Comma; bence albümün en iyi parçalarından. Mükemmel gitar riffleri, hız ve agresiflik. Blitz'in vokaline zaten diyecek söz yok. Horrorscope; albümle aynı adı taşıyan parçaları. Yine ağır tempoda ilerleyen bir yapı. Zaman zaman dinleyeni headbang'a doğru sürüklüyor. Özellikle D.D. Verni'nin bass girişinden sonra geriden yavaşça duyulmaya başlayan gitar rifleriyle sallayın kafaları sallayabildiğiniz kadar. Live Young Die Free; yine tipik bir Over Kill parçası. Parçanın orta kısmındaki solo insanı alıp başka alemlere götürüyor. Frankenstein; enstrumantal bir parça. Sürükleyici. Gitaristlerin virtüözlük derecelerini açıkça duyabiliyoruz zira davulcununda. Bare Bones; piano girişi ve ardından gitarların duyulma noktası can alıcı. Sonra değmeyin şarkıya. Saatte 230 km ile ilerlemek diye buna denir herhalde. Hızlı ötesi ve teknik ötesi. Bir çok kadro değiştirmesine rağmen gruba katılan her eleman bu süpersonik şarkıların hakkını vererek çalıyor. Over Kill'in bunca yıldır var olmasının sebebi de bu olsa gerek. Tam arşivlik bir albüm.
Mehmet Perdeci
Attention! You are currently viewing sitemap page!
We strongly suggest to look at original content
