Pain of Salvation sizi son albümleriyle dinlemesi 75 dakika , üzerinde düşünmesi ise aylar alacak bir yolculuğa çıkarıyor...BE...Varoluş.Daniel Gildenlow'un söz ve konsept oluşturma konusundaki başarısını en üst düzeyde gösteren bir albüm BE. Oldukça derin bir konsepte sahip , müzikal olarak yenilikçi ve sentezci yaklaşımlarla sıradan olmayan bir çizgide. Albümde insanın ölümsüzlük arzusu , egosu , tanrıyı anlama çabası , hırsları , yapay sevgileri birbiri içine geçmiş kavramlar olarak tek bir potada o kada güzel eritilmiş ki albüm boyunca adeta her parçayı yaşadığınızı hissediyorsunuz..yapaylık yok , olabildiğine sade ve gerçekçi. Gelelim konsepte(ki bunu açıklamak oldukça zor olacak)...
Hikaye genel olarak Mr.Money adlı bir genetik bilimci ve milyarderin kendini dondurarak ölümsüzlüğü seçmesi ve yeniden uyanması üzerine kurulu..Albümün giriş parçası olan Animae Partus işte bu yeniden doğuşu simgelemekte.Mr. Money uyandığında değer verdiği herşeyin yok olduğunu , başka hiçbir insanın ölümsüzlüğü seçmediğini farkediyor. Yaşanan sevgilerin , dürüstlüğün kısaca insana ait güzel ne varsa ortadan kalktığını görüyor...albümdeki birçok parça bu konseptleri anlatmakta...Mr. Money insanlığın zamanla nasıl yozlaştığını gözler önüne seriyor...Albümün en vurucu parçalarında biri olan "Iter Impius" Mr.Money kendisini "tüm ormanların,dağların ve denizlerin hakimiydim , şimdi ise yönettiklerim yıkıntılardan ibaret" anlatıyor...İnsanın tanrılaşma isteğinive aç gözlülüğünü çok iyi anlatan bir parça Iter Impius.Albümün sonuniki şarkısında ise bir başa dönüş söz konusu..."ben artık bütün ağaçlar, dağlar ve denizlerim" diyerek tanrılığını ilan ediyor Mr. Money ve albüm 15. şarkıyla yeniden doğuşu , bir başlangıcı ve aynı zamanda bir bitişi simgeleyerek sona eriyor...
Albümün sonun kadar sabredip müzik setlerini kapatmayanları ise son şarkıda bir süpriz bekliyor... arkada gülüşmeler ve konuşmalar varken ufak bir kız çocuğu " there is room for all God's creatures..Right next to the mashed potatoes" (Pataes püresinin yanında tanrının bütün yaratıklarına yetecek kadar yer var ) diyerek albümü sonlandırıyor...Albümün içeğine göre oldukça ironik bir yaklaşım olduğunu söyleyebiliriz.
Sonuç olarak BE albümü progressive rock anlayışını benimsemiş , müzikte sadece sert gitar riffleri aramayan dinleyiciler için uzun soluklu bir albüm...Özellikle Tanrı kavramı üzerinde düşünmeyi sevenlerin bu albümü kaçırmamasını tavsiye ediyorum
timecrash
Attention! You are currently viewing sitemap page!
We strongly suggest to look at original content
