>> Site Map >> Forums >> Karalamalar
Forum module - topics in forum:
Karalamalar - Kafa öne eðilir ve yazýlar çýkar..
Amacsiz Hisler
Cimri bir güneş girmiş yıllarıma,
Kurtarmıyor beni karanlık gecelerden.
Uzatsam da elimi sonsuzluğa
Bir ateş gelir götürür en derinden…
Bir dert yanarım ki sorma!...
Yakınıyorum göz kırpan yıldızlara
Denize, gökyüzüne küsmüşüm,
Neden karanlık içindesiniz? Diye…
Saniyeler dakika olur diye inanmasam,
Uzaklarda beklediğim bir aşk olmasa
Isınır mıydı bu kalp? Hasrete inat!
Kurur muydu gözlerim? Dönmesen geriye…
Bulutlar akıtıyor gözyaşlarını yavaş yavaş...
Sonbaharın arasından kopuyor rüzgarlar
Kış'ın soğuk sisleri kapatıyor gönlümü
Yine üşüyorum yosunlaşmış taşımda
Boğaza karşı senin gözlerin aklımdayken
Sabahlarda buluyorum akşam yıldızımı
Karanlığın içinden kopan tek ışığımı
Uyandırmaya çalışıyorum kendimi
Yine sarhoşum içimin karanlığında
Boğaza karşı senin sözlerin aklımdayken
Kopar bu acı tatlılığını can evimden
Soğuk nefesinin dumanında kaybet beni
Vazgeçtim kalbimin varolmayan aşkından
Yine geliyorsun sinsice karşıma
Boğaza karşı kendimle çelişkideyken
Yollarda kapanıyor ışıklar tek tek...
Korkuyorum yine kaabuslarımdan
Derin bir kuyuya benziyor duygularım
Bağırınca sesim geri yankılanıyor
Yıllarım geliyor yendien aklıma
Boğaza karşı uyanmayı beklerken
Zaman geçiyor üzerimden usul usul
Bütün yükünü atmış yorgunluğuma
Yalnızlığımı bozmaya çalışıyorum
Çocukluk anılarımı hatırlayarak
Boğaza karşı diz üstü çökerken
Hüznüm kaplanıyor yine etrafıma
Davetsiz gölgen dolaşıyor buralarda
Cehennemi yaşar gibiyim kışın ortasında
Sesin yankılanıyor sarsarak, kulağımda
Gözyaşlarım durmadan akıyor kirpiğimden
Boğaza karşı haykırırken adını...
ııımm güzelmiş .))
Maskeler mi bizi güçlendiren yoksa,
Yenilginin uğrunda yolcu ettiğimiz gururumuz mu?
Hep böyle olmalı, kural bu.
Biraz tatlı bir acıya benzer…
Dikenlerin zehrini almalıyız ki,
Büyüyüp dallarımızı göklere uzatalım.
Sanki uzaklarda, sonsuzlukta bir inancımız varmış gibi
Ama biz kendi bütünlüğümüzde
Yalnızız…
| kult_ov_azazel Wrote: : |
| ııımm güzelmiş .)) |
saol, daha yeni baslik actigim gibi okuman beni biraz sasirtti =)
hosuma gitti =)
aaısuydsdhsf yok ben ilk basta yazdıgını okumustm sdc (((:
Nefretimle boğuluyor insanlar
Uzak duruyorum kalabalıktan
Yalnızlığıma çekiliyorum
Soğuk, sessiz köşeme…
Eğer bir gün gülebileceksem
Muhakkak ölüme gülümserim
Susuyorum, susmam gerek…
İsyanlarıma cevap bir kelimem yok!
Kurulacak cümleler yok
Yalnızca silik görüntüler var
Hepimizin birbiriyle oynadığı
Zaman aralığındaki roller…
Bir kez olsun neden diye sorsalar ya?
Kimin umurundaki etraftakiler
Yalnızca birer gölge değil mi?
Neden en iyi olanın peşindeyiz?
Bencilliğimizle temizleniyoruz
İnsan denilen yaratıklar bunlar mı?
Birbirlerini hançerleyip gülenler mi?
O zaman ben de insan değilim!
yaşamın bittigini mi kavradin ölümsüzlüğünde,
yoksa yaşamını zaten yitirmişmiydin doğdugunda?
ölümlerindeki sonsuzlukmuydu seni bu kadar cezbeden,
yoksa sonsuzlugun verdigi ölüm korkusumu yoklugunda ?
yaşarken varsin da rüyalarimda zifiri incelikteki beyaz ışık gibi,
yoksa karanliklarmi gozumu kamastiran bu umutsuz safligimda ?
Aşkımın ateşi senin suyunla sönse
Umudu yakalasam, saklasam kendime
Ufuklara dalsam, koşsam denizlere
Alsa da rüzgar her şeyimi, kurtulsam
Başlasam baştan kahpe kaderime
Yaşasam yine hayatı korkusuzca, güvenle
Geçmişi unutsam, dönmesem geriye
Kanla dolsa bütün bedenim, kurtulsam
Göğe yükselsem, kırık kanatlarımla uzaklara
Bağırmaktan kısılmış sesim sana ulaşsa
Son bir kez sana seni seviyorum diye bağırsa
Ruhumun tek isteğini söylesem, kurtulsam
İçimdeki savaş misali kopan fırtınalar dinse
Toprağa gömebilsem aşkımı, acılarım sönse
Sevdadan nasır tutmuş ellerim, sana dokunabilse
Bitse de bu kabus uyansam, kurtulsam
Gökyüzündeki küçük yıldız senin için gelse
Kederimden tek kalışımı, yalnızlığımı anlatabilse
Denizle dertleşsem sen diye umutsuzlar sahilinde
Koparsa da kalbimdeki seni, kurtulsam
Kalbinin delicesine attığında
Hiç yandığını hissedebildin mi
Hissedebildin mi aşkı
Ölümüne sevebildin mi
Saklamak zorunda kalabildin mi
Saf, özünle sevebildin mi
Rüzgara kapıldın mı
Sesini duymak için uğraş verebildin mi
Yapabildin mi
Devam edebildin mi
Sana inanmıştım sana güvenmiştim
Seni sevmiştim...
Ama sen yetinmedin
Kalbimi zorladın
Yok edebildin sonunda
Şu an ruhsuz bir bedenim
Soğuk ve ifadesiz
Sen değil ama ölüm sevdi beni....
Kim anlatabilir ki yıldızlardaki sırrımı?
Kim gördü ki konuştuğumu?
Hüzün dolu bulutların ardından
Duysalar da sesimi,
Ne çareleri vardır ki ?
Geceleri aşkıma göz kırpmaktan başka?...
Kim harmanladı bu toprağı!?
Karışık duygularla ekilmiş…
Kim topladı ki meyvelerini?
Ne faydaları var ki? Toplanırken,
Ellerin nasır tutmasından başka?...
İsyan mıdır bu sözcüklerin savaşı?
Yoksa, bir hikaye ve
Sonsuzluğa uzanışı mıdır?
Kim tutulur ki bu saflığın ikinci yüzüne?
Aşk yarasına, acıya, işkenceye
Akıl bırakmayan derin duygulara
Kim kanar ki benden başka, sana!
Hayalin, gerçekleşemeyen düşlerim…
Rüyalarının bekçisiyim, sessiz geçen gecelerde
Yalnızlığımın bekçisiyim, sensizliğimde.
Okunacak tekrar kanasa da parmaklarım,
Uyurken kelimelerin titrettiği satırlarım.
Bu gece ben, durmadan ağlayacağım
Görmese de olur gölgesi yıldızların…
Geçmek bilmiyor bu zaman…
Bitmek bilmiyor bu sessizlik…
Dalgalar gene vuruyor rıhtıma,
Kalbimden gene dökülüyor parçalarım.
Gözyaşlarım tenimi yakar oldu,
Yağmurlar gözlerime yaş oldu,
Yinede bitmek bilmez bu yorgun yağışlar…
Boğazım, adını haykırdığımda yaniyor
Nefes aldığımda, yüreğim kaniyor
Yinede bitmez seninle başlayan ağrılar…
Bıraktın hasretle bu aşkla dolu kalbi,
Almadın ki yanına gittiğin yere…
Bir umudum var şimdi aşkından
Bir sevdiğin var arkandan ağlayan
Dön dese de dönemeyeceğini bilen.
Güneş doğduğundan, yok oluşuna dek
Bir sevdiğin var acılarını kalbine gömen
Işıklarla dolu ufukta, bekleyişin bekçisi…
Gözyaşım aktığında tenimi yakmasa da
Kan içinde boğuluyormuş gibi damlasa
Avuçlarımda toplansa bütün acısı
Kalbimin zehirli dikeni canımı yakmasa
Bir söz acıları, bütün bir ayrılığı başlatmasa
Bitirmese birden, bütün her şeyi bir noktayla
Acıtmasa hem ateşiyle hem buzlarıyla
Öldürmese bedenimi, ifadesiz ruhumu da alsa
Her zaman seni görüyorum rüyalarımda
Ve her seferinde kayboluyorum bu diyarda
Uçmaya çalışıyorum sana dokunabilmek için
Olmayan kanatlarımla ve kanlı ellerimle
Hep ben seni kırıyorum ve af diliyorum
İçimdeki olan biteni bir türlü anlatamıyorum
Rüzgara karşıyım, yağmuru öpüyorum
Bir sarmaşıktır sardı beni batırdı zehriyle
Anlatılmaz bir acıdır bu içimdeki geçmiş
' Rüzgara karşıyım, yağmuru öpüyorum ' ne güzel bir tanımlamadır bu.. İçimi ısıttı..
Üslubun çok tanıdık.. Okurken birini okuyormuş gibi oldum ama çıkartamadım.. Hala onu düşünüyorum
Paylaşımların için teşekkürler.. Seni okumak zevk verdi.. Yeni bir tat, yeni bir haz.. Devamını bekliyoruz..
metaltr.comda da üyeydim =) tekrar attım şiirlerimi canım =)
