>> Site Map >> Forums >> Karalamalar
Forum module - topics in forum:
Karalamalar - Kafa öne eðilir ve yazýlar çýkar..
Peri Masalında Güzel..
Bir varmış bir yokmuş. Dün çocuktum bugün bir de baktım büyümüşüm. Masallarımı yitirdim. Yedi başlı masum ejderhayı çirkin insanlar öldürdüler. Üvey anne şimdi huzur evinde..ve uyuyan aptal şarışın prensesleri uyandırabilmek için ormanları yok etti beyaz atlı prensler.. Öptükçe insanlar kurbağa oldu.''elma şekeri yeme'' derdi annem.. Boyayla kırmızılaştırıyolarmış;oysa artık kan tadı var şekerlerde annem,farkında mısın? Gökyüzünde zümrüd-ü anka'ya yer yok, bir şeyler yapmalısın. Çocukluğumun kahramanlarını öldürüyorlar birer birer. Pamuk prenses bi yarışmada dünya güzeli seçildi ve televizyonda her gece ölüm haberleri sunuyor;gülümseyerek! Cinderelle onun kadar şanslı olamadı ama. Balonun olduğu gece vardı ya, on ikiyi vurduğunda saatler telaşla eve dönerken birkaç serseri ormanda yolunu kesip,dağ evine kaçırmışlar. Günlerce tecavüz edip bir pavyona satmışlar. ''prensim bul beni;bir gün..bir gün..'' diye boşluklara knuşuyormuş. ''Deli karı sapıttı gene az içirin şuna '' diye kızıyormuş müşteriler. Çok sigara ve içki içiyor diyorlar..Konuşmaktan çok hırlamayı andırıyormuş sözcükler ağzından çıkarken..Üstelik kaf dağına da villa kondurmuş zenginin biri..
Neden okuttunuz onca masalı? Neden izin veridniz? Büyüdüğümde acı çekeyim diye mi? Ne masallara geri dönebilirim ne de gerçek hayatla barışabilirim artık. Yaşam yordu küçük kızınızı,baş edemiyorum,yüreğim çok acıyor!
Bir yanlışlık oldu ve büyüdüm. Daha terleyememiştim bile top oynarken..Kar topu oynayan arkadaşlarıma camlar ardından bakmış,yanlarına inememiştim. Kışın kül rengi yazın güneş görmemiş beyaz tenimde;kollarımda morlar,bacağımda yaralar,yanaklarımda çatlak pembelikler oluşturamamıştım.. Yatağımın baş ucunda okuduğum masal kitabım yarım kalmıştı da sayfasını kıvırmıştım küçücük ellerimle. Çocukluğumu da bitirememiştim,bir yanlışlık oldu ve büyüdüm.kenarı kıvrık kaldı çocukluğumun..
Parantezler açtım ömrümde, yanlış zamanlarda yaşadım ilişkilerimi..Ya erken sevdim ya geç kaldım. Hep benden habersiz kapadılar parantezlerimi, önsöz olarak kaldım her öykümde..
Gözlerime pırıltılı maskeler taktım. Dudağıma,iç ısıtan sahte olduğu belli olmayan bir gülümseme iliştirdim; yaşamı sahne bildim.Oynadım..
Masum yüz-şeytani ifade, insanın içini ısıtan durgunluk-deli dolu anilik, hem çocuk şımarıklığında-hem kadın sesimler kaoslar yaşadım. Gidip gelmelerim oldu. Bir gün bi gittim..bir daha gelemedim..Tek bedende iki kişiyi barındırdım. En çok da bunun için yoruldum..
[ Peri Masalında Güzel ]
ÖLüm ikindisinde son akşam yemeği..
Yüreğim uzun zamandır bir uçurumun kenarında. Arkamdan esecek ufacık bir rüzgarla savrulmaya, düşmeye, parçalaınmaya hazır bekliyor..Hiçbir tutku gerçek değil artık, hiçbir acı, acı değil..Canımı yakan içimdeki tarifsiz boşlu, başka birşey değil...Hayata küstüğümde uykunun kollarına sığınıyorum. Böylece acım uyuşuyor. Zamanı durdurduğuma inanıp, uyandığımda yaralarımı yok saymaya uyuyorum..Neredesin bilmiyorum..Na yapıyorsun? En çok da bunun için özlüyorum seni..Başkasının hayatını emaneten yaşıyorum sanki; yenilmiş, tüm umutları tüketmiş, acıları, mutlulukları olmayan bir başkası..Ne zaman kendime dönerim? Yaralarımı heyecanlarımı tutkularımı sevinçlerimi coşkularımı özledim. Düşsün artık yüreğim o uçurumun kenarında sallanmaktan yoruldum. Ölüsn! Parçalansın! Ve ben o parçalar arasından bir çift kanat bulayım kendime... BIrakın artık beni! Uçayım! Bırakın... Öyle yorgun, öyle çaresiz, öyle zavallıyım ki bu aralar, içim bile acımıyor artık kendime!...
Parantezler açtım ömrümde, yanlış zamanlarda yaşadım ilişkilerimi..Ya erken sevdim ya geç kaldım. Hep benden habersiz kapadılar parantezlerimi, önsöz olarak kaldım her öykümde..
Gözlerime pırıltılı maskeler taktım. Dudağıma,iç ısıtan sahte olduğu belli olmayan bir gülümseme iliştirdim; yaşamı sahne bildim.Oynadım..
Masum yüz-şeytani ifade, insanın içini ısıtan durgunluk-deli dolu anilik, hem çocuk şımarıklığında-hem kadın sesimler kaoslar yaşadım. Gidip gelmelerim oldu. Bir gün bi gittim..bir daha gelemedim..Tek bedende iki kişiyi barındırdım. En çok da bunun için yoruldum..
ne güsel bi yazı..ve ne güzel bi son....elerine sağık...
