>>
Site Map
>>
Forums
>>
Karalamalar
Forum module - topics in forum:
Karalamalar - Kafa öne eðilir ve yazýlar çýkar..
Golgotham'ın Günlüğü .... İçimden Geçenler
Okumak İsteyener olur die yazdım . Kendimden nefret ediyorum insanlara sürekli zararlar veriyorum onları mutlu edeemiyorum içimdeki şeyi dışarı vuramıuyorum su anda bunu burda neden yazıyrum onuda bilmiyorum
insanlara bişeyler sölediğimde aslında içimde hiç kötülük yokken onlar beni farklı anlıyabilio ... Kendimi Değiştirmeye çalıştım fakat genede insanları üzdüm sanırım . sadece yuzlerindeki gülümsemeyi görmek isterken gene yapamadım ... becereksiz bi insanın kalbinden dökülen bi şeyleri okumak istermisiniz
eğer sizi sıktısam şimdiden özür dilerim ... Kimse Oturup dinlemio nasılsa beni...
ve belki bunları yazdıktan s0onra siktir git dikkat çekmeye çalışıosun diende olcak ama gene içimden geçen bu deildi...
---------------
Hepimiz Hayata başlıyan Kelebekler gibiyiz
Hepimizin mutlu Anları o kadar az ki
O bir Gün içinde Hayatın Tadını alabildiğimiz kadar alıyoruz
Fakat ya bir günü yalnız geçirenler
Sadece bir gün için sevgi arıyan karanlıkta bekliyen kelebekler
Anlıyamazsınız ...
Siz zaten mutlusunuz
Onların karanlığın içinde ne kadar mutsuz ne kadar umutsuz oldugunu anlıyamazsınız
Biz bir gün sadece bir gün yalnız yaşıyıcak kelebekleriz ...
Kanatlarımız Alınmış Uçamıyoruz ...
Kanatlarımız olmadıgı için bizlerle alay eden yüzlerce surat
Sadece Sevgi beklediğimiz için gönüllerimizle alay eden yuzlerce kahpe
Biz sadece Sevgi bekliyen kelebekler
Karanlıkta ölmeye mahkum olanlar ...
-----------------------------------------------------
öle yürekten severki bazen insan
ne olursa olsun bazı şeyleri takmaz
kimi yanında aradıgını dusunur hep hep onu ister
sevgimi aşkmı
bence ikiside
sevdiği insanı en guvendiği kişiye anlatır
yani denize dalgalara yıldızlara
fısıldar ismini onlara
sonra onlardan yanıt bekler
fakat sadece sev derler ona
belkide sevmenin ne kadar zor ve güç oldugunu anlar o an
gerçekten tüm kalbi tüm yüreğği ile sevmenin zor oldugunu
öle birine vermiştir ki kalbini asla ulaşamıcağı birdir bu
ama ona bu zorluk asla koymaz sadece tek dileği mutlu olmasıdır
yeterlimidir onun için evet
yuzundeki ufacık bi gülümseye hiç. bir şeyi deişmez
Onu öle severki gözlerinin içindeki parıltı için her seyi yapar
yazık mutlu olamadan ölücek biri daha ...
---------------------------------------------------------
Gözlerin Dolmasın Yaşarla
Sevgimi Hatırla Sana Verdiğim Ulu şeyi
Kırılmasın kalbin Ağlama sen
Gerekirse
Gerekise Ben Ağlarım Senin
Yeterki senin yuzundeki o gulumseme kaybolmasın bi yere
Ben üzülürüm senin için ben sıkılırım Senin için
Yeterki kaybolmasın o yuzundeki güzel tebessum
----------------------------------------------------------------
Soğuk duvarın arasına sıkışmış yüzlerce bedenden sadece biriydim ben
Her yer kalabalık her yerde insanlar var
Fakat Hepsi kendini kurtarma peşinde diğerlerini ezenlerden
Ya ben ?
Ben yanımdakini kurtarmak için başka birisi altında ezilmeyi kabul eden bir salağım belkide
O kadar acımasızlar ki
Kurtardığınız insanlar bile Sizleri acımadan ezip geçebiliyor bile
Yada kurtulursanız eğer
Ki böyle bir insansanız mumkun değil ...
işte o zaman en büyük darbeyi yiyiyorsunuz ...
çünkü Kurtuldugunuzda kurtardıklarınız yada kurtulanlar
Nerden kurtulduklarını hatırlamıyorlar bile
Belki bir çoğunuz bana Karamsar diyor
Umrumdamı peki?
O kadar çok ezildim ki
Kendimi Değiştirip bende ezmeye çalıştım
Fakat kıyamadım ... Yapamadım
Yine ezilen birini kurtarmaya çalışırken ezildim ...
Gözlerim artık öle karanlık ki ...
Sadece bazen acı çektirmek isteyen gözlere bürünüyor...
Sadece ezmek isteme ama vicdanına yenilen gözler
Sadece Karanlıgın içinde tamamen kalmak isteyen vucut
Sadece artık acı duymak istemeyen bir yürek
sadece artık bir gün belki sevilmek isteyen bir kalp
Sadece bir an önce Ölümü isteyen bir Ruh ...
-------------------------------------------------------------
Umarım sizleri sıkmamışımdır Yaptıgımı En iyi sandıgım şeyi sizlerle paylaşmak istedim Kalbimden geçenleri Kağıtlara En iyi şekilde Aktarabildiğimi Sanıyorum .
Tanrının sonsuzluğa bıraktığı bir zavallıyım ben . Beni o sonsuzluğa attığından beri hiç bir zaman bana gülücük vermedi.
Neden bunu yaptın bana madem üzücektin her zaman cehheneme atsadın ya . Ama anlıyorum aslında içindeki sadist duyguyu
cehhenemde olmayan tek şey kalp ve güven kırılması deme ... Bana bunu yapmak hoşuna gidiyor. Belkide bir çok insana yapmak
Ama biliyormusun sana bu yüzden iman etmiyorum ... Tek istediğin EGOLARINI TATMİN ETMEK!
Bana bir hediye verdiğini sandım . İlk defa gerçek bir hediye gerçek bir mutluluk ama sonra
onla aramı bozdun tamamen bitirdin her şeyi . Şimdi ne oldu başkası elimden aldı onu benim elimden aldı. O hediyele gelen hediyeye
ise şimdi güvenemiyorum ve beni pis bir yalancı zannediyor.
Biliyormusun ;
SENDEN NEFRET EDİYORUM !!!!!!!!!
AL DEĞERSİZ RUHUM SENİN OLSUN HER ŞEYİM SENİN OLSUN İSTEMİYORUM YAŞAMAK ANLIYORMUSUN İSTEMİYORUM
SENDEN NEFRET EDİYORUM !!! SENİN YARATTIKLARINDAN NEFRET EDİYORUM !!! SENİN DUNYANDAN NEFRET EDİYORUM
SENİN OLUŞUMUNDAN BANA ACI ÇEKTİRMENDEN NEFRET EDİYORUM!!!
Lütfen al artık canımı benden yada ölmeme izin ver lütfen
Sana yalvarıyorum
AL canımı ...
Al şu anda canımı yalvarıyorum sana
Hayat Benim defterim . Karalamak istiyorum artık sadece sayfalarını koparırcasına yırtıp atmak istiyorum.
Eskide kaldı sayfalarına sevdiğim şeyleri çizip bakmak.
Susuyorum ağzım mühürlenmişçesine ... özlüyorum sadece 2 dakikada olsa huzuru buldugum eski günlerimi.
Hayatımız Boyunca neye susadık hiç düşündük mü__??
sevgiyemi acaba yoksa aşkamı ... yoksa bir parça huzuramı buna cevap verebilicek varmı
yazıların qüzel, beğeniyle okuyorum..
başlık silinecek sanırım ama.. tek başlık altında toplamalısın dilinin parmaklarına döktüklerini..
Şu anda artık tek başlıkda burda

o zaman hadi durma, devam et yazmaya..
bulansın ortalık, bunalsın, boğulalım..!
Sensizliğimin içinde öyle yoğunum ki aslında ... yanlız gibi olsamda sadece sensizlik ve ben var bu derin suyun içinde ...
fakat duygularım yoğunken yinede sensizliğimi yaşıyamıyorum
Ya senle olan şeeylerim o zamanda kalabalık değilmiyiz . Senin Sevgi yoğunluğun ve benimkile beraber.
sadece bakışlarımız varken yanlızız belkide.
seni düşünürken sürüklendiğim bakışların ile
Şu anda neyi hangimiz nasıl istediğimizi biliyormuyuz ?
Neden susuyoruz neden koşmuyoruz istediğimiz şeye korkularımız bu kadar mı yoğun yaşanıyor.
____________________________________
Bilmiyoruz cunku korkular ve tecrübeler öyle büyük yaralar açıyor ki kapamak imkansız kalıyor .
Kelimelerimiz anlamını yitiriyor o an
Sadece susuyorum ve dinliyorum ...
güvenemiyorum kimseye nedeni ne sen ne ben nede o
yaptıgım hatalar verilen eski değerler ve defterler.
kendi karanlıgımızı kendimiz yarattık.
Sevgimi karanlık çıkmaz bir sokağa saldım sanki
Sadece Sustum çıkıcak bir delik aradım
Karanlık sokağın içinde yaşamayı öğrendim
sonra ne oldu
Tek bir kelimele yandı bitti kül oldu .
Re: Golgotham'ın Günlüğü .... İçimden Geçenler
| Horus Wrote: : |
| insanlara bişeyler sölediğimde aslında içimde hiç kötülük yokken onlar beni farklı anlıyabilio ... Kendimi Değiştirmeye çalıştım fakat genede insanları üzdüm sanırım . sadece yuzlerindeki gülümsemeyi görmek isterken gene yapamadım ... becereksiz bi insanın kalbinden dökülen bi şeyleri okumak istermisiniz |
İnsanlar... Dönüp duran dünya içerisinde bir o yana bir bu yana dönüp dururken daha da dönmez mi kafaları? Bir an öyle, bir an böyle... Yan yana durup da oluşturmazlar mı kendilerine en zıt olan "normal" ya da "standart" olanı? Sonra yine bu "normal"ler ve "standart" kalıplarını koyup da üzerimize, ellerindeki o keskin neşterlerle üzerimize salınıp kesmeye çalışmazlar mı fazlalıklarımızı? İçimizden dışımıza taşanları? Bizi biz yapanları?
Ben... Bu cinayetin tek şahidi, tek katili ve tek merhumu...
...
Kimsesiz çığlıklarını her zaman duydu gözlerim . Uzaklaşsanda yakınlaşsanda asıl sorun buydu belkide anlamaman beni... başı boş kavgaların eşliğindeki karanlık gıcırtılar
Sensizlik Pınarından sadece bir yudum su içmek bile bana ölümün en acısını tattırırken kendini soyutlama benden dayanamam gitmene ... uzaklaşmana
insanlar öle yanlış tanımışlarki beni artık nefret eder noktya geldim kendimi gördükce aynada
gecenin bosluguna atarsın yıpranmıs ruhunu...
rüzgarda savrulur bir kagıt parcası gibi....
ona sahip olamadın sen....
seni terketti bedenini bos bir oda gibi bırakıp gitti...
zincirlerin saglam degildi...
yasama istegin güçlü degildi...
düsüncelerin karanlıktı...
hayallerin sana ait değildi.....
lanetlenmistin artık ...