>>
Site Map
>>
Forums
>>
Karalamalar
Forum module - topics in forum:
Karalamalar - Kafa öne eðilir ve yazýlar çýkar..
Özgürlük & Yalnızlık
Aptal saat
Her yanım sevgiyle dolu
ruhum huzurlu, kafam boş
sevdiğim kollarımda hep
ailem yanımda param var
daha ne isterim dünyadan
dağ devrilse umrumda değil
Vıcık vıcık terli bir sabah
herkes silindi gitti
nerede o güzel hayat
nerede sevgi dolu ruhum
içimi kaplayan acı niye
yalnızlığımdan değil sanki
yok olsun dünyam
yok olsun herkes
dünyada sadece acı kalsa
o çekse yalnızlığı
dayanabilir mi tek başına
hayatın zift kokulu ağırlığını
sus artık aptal saat
sanki sen bozmamışsın gibi
rüya da olsa güzel hayatımı
içim acıyor bu sabah
unuttuğum birşeyi hatırladım
ve yok olup gitti yine
kalbime bir parca bıraktı gitti
acı oldu tamamı
Artık özgürüm
Ne beklentilerim var ne beklenenlerim
Sensiz olma düşüncesi o kadar çok korkutuyordu ki
Kendimi bu düşünceyle yalnız bırakamıyordum bile
Senelerin ağırlığı ruhumu eziyordu
O kadar çok kaçtım ki bu gerçekten
Aslında tek korkum yalnızlıkmış
Sarhoş geçen bir gecenin ardından soğuk sesin diriltti beni
Benden bir adım uzaktaydın ama çoktan arkamızı dönmüşüz bile birbirimize
İçimdeki gücü bulmam buz gibi sesinle oldu
Artık kolay kolay yitirmem kendimi
Ben'i iyi yapan sendin, kötü yapan da
Artık gardiyanım değilsin, sen de özgürsün
Mutluluğumuz da üzüntülerimiz de kendimiz olacağız artık
Herşey daha net
içimde huzur ve dinginlik var
Göğsümü parçalamaya çalışan ağır yük yok oldu bir anda
Ne üzgünüm ne sinirli
Sadece rahatlamış hissediyorum
Mutluluğumuz da üzüntülerimiz de kendimiz olacağız artık
Sanki bi anlık acıyla yazılmış bi söz gibi geldi bana...İnsanın ruhu yarımken asla kendi olamıyor...(ne yazık ki!!)
şiiri okurken birden aklıma geldi aslında yalnızlık bi nevi özgürlüktür ne tarz baktığına göre değişir
Kendinde hissettiğin eksikliğe, yani ihtiyacın olan şeye göre değişir. Yalnızlıktan sıkıldığında yanında var olan insanlar seni yalnızlıktan kurtarır, artık boğulmazsın. Diğer yandan artık ağır gelen bir ilişkin varsa başka zaman kaçtığın yalnızlık senin kurtuluşun olur.
Yalvardım hep beni biraz sevin diye
yüzeyseldi herşey, maddesel yaşadım hayatı
yakarışlarımı dinleseydiniz keşke
yüzünüze karşı haykırdım, ne kadar yüzeyselsiniz
şimdi yalnızlığımla çok mutluyum sayenizde
aptal bir korkak yarattınız
sevmeye ihtiyacı olan bir korkak
neyle savaştığımı bile bilmiyorum
nedense hep yeniliyorum
bıktım sahte bir hayattan
gidin artık bırakın beni
uğraşacağınız başka şeyler yok mu?
her zaman yalnızlığın bir seçim olunca özgürlük olabileceğini düşünmüşümdür.
Sır verdim, benliğimi verdim, cesaretimden kalanları verdim, son gücümü verdim, hoşgörümü verdim, sınırlarımı verdim, sahip olmadığım kadar anlayışımı verdim.
Karşılığında ateşten bir desteğim oldu, şimdi o da yok.
Ne iyiyim ne kötü.
