Search from web
Select page
- 1 2
| azra_il Wrote: : |
| yaşam içindeki özgürlük kavramını da çok abartmamak lazım.. iyi terörist de insan o da özgür ozaman bırakın vursun öyle mi! hayır diyorsanız ozaman insan ayrımı yapıyorsunuz.. evet diyorsanız ozaman katletmeyi haklı görüyorsunuz.. |
| el-kafirun Wrote: : | ||
Bırakınız yapsınlar bırakınız geçsinler geldi aklıma |
| AurorA Wrote: : | ||
|
| c1nn3t Wrote: : |
| GÖKKUŞAĞINA DOKUNMAK Kapattım gözlerimi artık pes edip kendimi teslim ettigim bu sonsuz karanlıkta yürürken…Daha gözlerimi güneşe açamadan fırtınayla tanışmıştım.Hiç bitmeyen bi yağmur vardı.Şimşekler çakıyor,kıyamet kopuyordu sanki doğdugum günden beri…Hatırlamıyordum güneşin aydınlattıgı umut ve neşeyle sokakların cıvıltısını,hatırlamıyorum gülümsemenin sıcaklığını... Her adımda bir kez daha kayboldugumu hissederken nasıl geldiğimi düşünüyordum bu duruma.Yağmur damlaları yüzümü ıslatırken artık gözyaşlarımdan ayırt edemiyordum onları.Tek bir mum bile kalmamışmıydı kalbimde bana umut ışığı olacak? Bilmiyordum,hiçbir şey bilmiyordum … Neden kimse elini uzatıp çekmiyordu beni bu karanlık kuyudan ? Neden kimse kurtarmıyordu? Kahkahaları duyar gibiydim ardımdan atılan ...Her biri çekip hançeri kalbime saplarken gerçekten hiç mi acımıyordu canları? Sorulardan yorulmuştum artık.Karanlıktan,fırtınadan ve yağmurdan da...geleceğe baktığımda gördüğüm tek şey karanlıkken neden hala devam ediyordum yürümeye...Cesaretim ve umudum kalmamıştı artık.İçimde güneş gibi parlayan umut ışığından geriye sadece bir mum kalmıştı.Onu da korumaya çalışıyordum yağmurdan,sönmesin diye.Ve düşünüyordum yürümeye devam ederken.Hayat ne kadar acımasız ...Her başımı kaldırıp ileri baktığımda yanlızca sonsuz karanlığı görmekten yorulmuştum. Artık pes ederken 'son bir kez' dedim , son bir kez kaldır başını ve ileriye bak ... yağmur ötesini , karanlığın ötesine ... kalbinde yanan o son mumun sönmemesi için, umudunun tekrar alevlenmesi için son bir kez zorla sınırları VE GÖKKUŞAĞI Gülümsedi hafifçe .Bu duyguyu özlemiştim .İçimde uyuyan bir çocuk mutlulukla gözlerini açtı sanki. Son gücümle koşmaya başladım gök kuşağına doğru.Ama içimde büyüyen heycanın yerini hayal kırıklığına bıraktığını farkettim.Hayat gene yapmıştı yapacağını işte ... Pes edip usulca dönmelimiydim beni esir alan karanlığa? Vazmı geçmeliydim? İzin vermek istemiyordum kalbimdeki ışığın sönmesine ve devam etmeye karar verdim. Ne kadar yorsada ne kadar yıpratsada, umut daima vardır ve ben arayıp bulcaktım mutluluğu. Tekrar güneşi görebilmek için... Biliyordum orda bir yerlerdeydi güneş ve benim gelip onu bulmamı bekliyordu ...İçimde kalan umut kırıntılarıyla devam ettiğim yola ne kadar sürerse sürsün biliyordum mucize die bir şey daima vardır güneşin aydınlattığı caddelerde koşmak için... Gök kuşağına dokunmak için... pfffffffffffdsşjkafhşasjkhfdaljsfhsdalkhfdlakhfldak |